Λέμε σταθερα ΟΧΙ στους πλειστηριασμούς ΠΡΩΤΗς Κατοικιας

Print Friendly Version of this pageΕκτύπωση Get a PDF version of this webpageσε PDF




ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ δεν θα το ψηφίσω το ψήφισμα, συγνώμη για τη φωνή, είναι αλλεργία, ήρθα σήμερα ειδικά παρότι είμαι χάλια και μετά θα φύγω σε αυτή τη συνεδρίαση γι’ αυτά τα συγκεκριμένα ψηφίσματα, που το ένα δεν θα το ψηφίσω και το άλλο θα το ψηφίσω. Θα εξηγήσω στο επόμενο με τον Πελετίδη τι και πώς.
Με αφορμή αυτή τη συζήτηση και νομίζω καλά κάνουμε και μπαίνουμε σε σοβαρά πολιτικά ζητήματα σε συζήτηση και στο Δημοτικό Συμβούλιο όπως κάναμε και όλο αυτό το χρονικό διάστημα, γιατί νομίζω ότι είναι μία ευκαιρία να κουβεντιάσουμε λίγο πάνω στην ουσία ορισμένων πραγμάτων και να δούμε και τις διαφορετικές οπτικές.
Το ερώτημα πραγματικά που προκύπτει και όχι με το ψήφισμα υπάρχει ένα ερώτημα. Μπορεί να εφαρμοστεί αριστερή πολιτική σε συνθήκες μνημονίων; Θα δείξει το αποτέλεσμα, λέω εγώ. Αυτή τη στιγμή η συγκεκριμένη κυβέρνηση κάνει μία προσπάθεια να απεμπλακεί από την επιτραπεία το μνημόνιο αυτό σε μία λογική τριετίας. Το ότι υπάρχει μία συμφωνία, δεν σημαίνει ότι από πλευράς δανειστών και όλου αυτού του συστήματος η υπόθεση είναι ένας συμβιβασμός από τη δική τους πλευρά, είναι ένας ... συμβιβασμός που για τα διάφορα ζητήματα θα επιδιώκουν και να απαξιώσουν τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και να εμποδίσουν τις πολιτικές αυτές που θα προσπαθήσει να εφαρμόσει στα πλαίσια το υφεσιακό και αντι-αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο έτσι είναι το μνημόνιο φτιαγμένο, να μπορέσει πρώτα να κάνει κοινωνική πολιτική στις ασθενέστερες ομάδες, και δεύτερον, να μπορέσει σε μία πορεία ανάπτυξης και χρησιμοποιώντας κάποια εργαλεία από τα οποία θα κριθεί τώρα, κοντός ψαλμός αλληλούια έτσι και αλλιώς μέχρι τέλος Φλεβάρη, και με τη δεύτερη αξιολόγηση, αν θα μπορέσουν αυτά τα πράγματα να περπατήσουν.
Δεν είναι μία ευχάριστη κατάσταση, ούτε... δεν εννοώ δηλαδή από άποψη της αισθητικής, ούτε από άποψη των αισθημάτων. Εννοώ από την άποψη της πολιτικής, πρώτα και κύρια για τους εργαζόμενους, αλλά αυτή τη στιγμή αυτός ο δρόμος έχει χαραχτεί, είναι ένας δύσκολος δρόμος.
Τώρα, όσον αφορά τους πλειστηριασμούς, μια και κουβεντιάζουμε και θα ήθελα εδώ, επειδή ακούστηκαν και κάποια πράγματα, να πούμε και μερικά ζητήματα για την ουσία. Γιατί πραγματικά δεν πρέπει καν το σπίτι κανενός ανθρώπου που είναι κάτω από αυτά τα όρια των 16.000 και κάτι ψιλά για τετραμελή οικογένεια, όπως προσδιορίζεται δεν θα πρέπει να χαθεί.
Ωστόσο, έγινε μία συζήτηση στο προηγούμενο χρονικό διάστημα και καλό είναι εδώ, επειδή μιλάμε για ανθρώπους αριστερούς, κομμουνιστές, κ.λπ., εκτός από το να προδικάζουμε το τέλος και την ήττα της συγκεκριμένης κατάστασης και απλώς να λέμε ότι εμείς θα υπερασπιστούμε τους εργαζόμενους, όταν υπάρχει μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο σύνολο της διαπλοκής το οποίο θέλει να υπάρξει μία αριστερή παρένθεση που για μερικούς δεν είναι τίποτα, είναι συνέχεια μιας άλλης πολιτικής, όμως για ένα τμήμα του ελληνικού λαού που έδωσε την πλειοψηφία εξακολουθεί παρά τις δυσκολίες και τα ζητήματα όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις όσον αφορά το τι μπορεί να γίνει και το πώς, αυτή είναι μια πραγματικότητα, εξακολουθεί να ελπίζει και περιμένει την επόμενη μέρα.
Παίχτηκε λοιπόν ένα παιχνίδι με τις εργατικές κατοικίες της Θεσσαλονίκης, ενός συγκεκριμένου εργολάβου και βέβαια όλοι το αγκάλιασαν αυτό και χρησιμοποιήθηκε.
Στην ουσία επρόκειτο για έναν μεγάλο κατασκευή ο οποίος έχει χρέος 12,5εκατ., είναι άγνωστης διαμονής, σύμφωνα με το taxis τα συγκεκριμένα διαμερίσματα είναι κενά, και ξαφνικά όλοι ανεξαρτήτως ταξικής, πολιτικής και άλλης τοποθέτησης, ανησύχησαν για τον συγκεκριμένο άνθρωπο.
Και θέλω να πω, λοιπόν, ότι σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα βεβαίως παίχτηκε ένα παιχνίδι από τα γνωστά μέσα εκεί, πρώτο ψέμα, πρώτο φλέμα, πρώτο θέμα.
Επίσης, όσον αφορά τα περί έξαρσης των πλειστηριασμών και νομίζω ότι πρέπει να επανέλθουμε γιατί ακούστηκαν κάτι τεράστια νούμερα, λοιπόν, η κατάσταση είναι ότι το 2008 οι πλειστηριασμοί ήταν 43.000, το 2009, 52.000, το 2010 48.000, το 2011 44.000, το 2012 26.000, το 2013 19.200 και το 2014 16.000.
Από τις αρχές του 2015 έπαψαν να γίνονται πλειστηριασμοί μέχρι να διαμορφωθεί το απαραίτητο προστατευτικό πλαίσιο για το οποίο έγινε μία συγκεκριμένη διαπάλη όσον αφορά το τι και το πώς. Και επομένως έχουμε σαν αποτέλεσμα και με την πολύμηνη αποχή των δικηγόρων να συσσωρευτούν υποθέσεις το τελευταίο... εδώ είναι και οι συνάδελφοι, και αν έχω άδικο σε αυτό, μπορούν να πάρουν, που θα πάρουν τον λόγο, θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη τους.
Συσσωρεύτηκαν λοιπόν υποθέσεις για το τελευταίο τρίμηνο του 2016. Συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης λοιπόν υποστηρίζουν ότι θα γίνουν πλειστηριασμοί, όχι 300.000 που ακούστηκε εδώ πέρα, για 600 πλειστηριασμούς μέχρι το τέλος του έτους.
Πιθανότατα πρόκειται για μια λανθασμένη ή όχι ανάγνωση. Στο ενιαίο ταμείο των νομικών αναφέρονται 635 πλειστηριασμοί, πλην όμως μόνο 23 αφορούν το 2016 και οι υπόλοιποι το 2017.
Αυτό δεν θέλω να πω ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα και ότι πρέπει να επαγρυπνούμε, αλλά όταν κουβεντιάζουμε κάποια ζητήματα, εκτός από την πολιτική ουσία και την ιδεολογική τους διάσταση καλό είναι να κουβεντιάζουμε και το συγκεκριμένο. Όπως αναγκαζόμαστε και στον δήμο πάρα πολλές φορές, λέμε αυτά που λέμε και μετά έχουμε να κάνουμε συγκεκριμένα πράγματα.
Όσον αφορά τους εμπόρους και επιχειρηματίες, πρέπει να πούμε ότι δεν υπήρχε ποτέ στον Πτωχευτικό Κώδικα κάποια τέτοια πρόληψη. Το προσπερνάω αυτό το ζήτημα. Και τέλος πάντων υπάρχουν διάφοροι πλειστηριασμοί που χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες, μεταξύ ιδιωτών, το 40%, φορέων δημοσίου 10%, και για την περίπτωση των τραπεζών, για το οποίο το υπουργείο διαμόρφωσε αυτή την στιγμή τον τελευταίο χρόνο προστατευτικό θεσμικό πλαίσιο.
Και βέβαια σε αυτό περιλαμβάνεται εν συντομία προστατευτικές ρυθμίσεις για την πρώτη κατοικία, οι δύο στους τρεις δανειολήπτες. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το 25% που αντιστοιχεί στους πιο αδύναμους προβλέπεται ενίσχυσή τους από το κράτος ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις δόσεις. Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις προστατεύονται οι δανειολήπτες εντούτοις που διαθέτουν ακίνητο αντικειμενικής αξίας, αντικειμενικής, όχι εμπορικής αξίας, 180.000,00€-280.000,00€ και εισόδημα από 13.906,00€-40.801,00€.
Τώρα, από εκεί και πέρα τα άλλα θα τα προσπεράσω λίγο γρήγορα. Στην ουσία με βάση τον Κώδικα Δεοντολογίας των τραπεζών που αμφισβητείται, και πραγματικά θα δούμε πώς θα λειτουργήσει, και το εύλογο, τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης που για δύο ενήλικες και δύο παιδιά είναι 16.162,00, στην ουσία λοιπόν μπαίνουμε σε μία διαδικασία που τώρα ξεκινάει, και πραγματικά είναι κρίσιμο το ζήτημα το τι θα γίνει. Είναι κρίσιμο για την κυβέρνηση, είναι κρίσιμο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, είναι κρίσιμο για τους κοινωνικούς φορείς που στεκόμασταν και στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον κάθε εργαζόμενο που έχει ένα σπίτι.
Λοιπόν, το σίγουρο είναι ότι αυτή τη στιγμή δεν πωλούνται τα δάνεια πρώτης κατοικίας ... μέχρι το 2018, και μετά το 2018 για όσους ξεχνάνε, υπάρχει η λογική ότι θα μπορέσουμε πιθανά να ξεφύγουμε από το μνημόνιο. Δαιμόνιο μνημόνιο.
Αυτή λοιπόν είναι η κατάσταση. Απλώς είναι μία ευκαιρία όταν κουβεντιάζουμε τέτοια θέματα, να βλέπουμε και την πραγματική κατάσταση ως έχει, γιατί πραγματικά θα έρθουμε να τη διαχειριστούμε από την άποψη της υπεράσπισης των ανθρώπων που έχουν πραγματικά πρόβλημα και όχι... και αυτό είναι μία πραγματικότητα σήμερα όχι μόνο στο ζήτημα και ας μην το λέμε κατοικίας, των ανθρώπων που έχουν μία μεγάλη περιουσία, που είναι κατά σύστημα πλέον φοροφυγάδες και στο παρελθόν αλλά και τώρα, και που γίνεται μία τεράστια προσπάθεια συνολικά στα πλαίσια της διαφάνειας και με τις λίστες ... και τις λίστες Λαγκάρτ, κ.λπ., κ.λπ., να εντοπιστεί όλος αυτός ο... όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τους γνωρίζουμε και στην περιοχή μας πιθανά και στην ευρύτερη περιοχή και στον κόσμο του ποδοσφαίρου, κ.λπ., είναι άποροι με το Ε9 αδειανό και από την άλλη μεριά αγοράζουν ποδοσφαιρικές εταιρείες, κ.λπ., κ.λπ., δεν το αναλύω αυτό, είναι γνωστό σε όλους.
Επομένως, λοιπόν, το ψήφισμα αυτό το οποίο είναι φτιαγμένο με τέτοιον τρόπο που δεν μπορώ να το ψηφίσω, ωστόσο μας βοήθησε να κάνουμε μία συζήτηση αντικειμενική γι’ αυτό το πράγμα και να επαγρυπνήσουμε σαν Δημοτικό Συμβούλιο.
Μία κουβέντα για το συνέδριο. Το συνέδριο αυτό της ΚΕΔΕ που έχει πρόεδρο ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, πρέπει να πούμε ότι αντιστοιχεί στη σύνθεση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που φέρουν την αύρα μιας παλαιότερης εποχής, του συστήματος το οποίο προσπάθησε να έχει και την, είχε δηλαδή, τη διακυβέρνηση της χώρας και την περίοδο των πρώτων μνημονίων και βεβαίως είναι γνωστό ότι η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ, ο τρόπος που χειρίζεται τα ζητήματα πέρα από το επικοινωνιακό της μέρος, λέω για την ουσία, και μέρος αυτού του συστήματος είναι και ο Καμίνης, που κάποιος αναφέρθηκε.
Μιλάμε ότι εκτός από το αληταριάτο της... θα λέγαμε της τηλεόρασης κ.λπ. υπάρχουν άνθρωποι με συγκεκριμένο ρόλο σε κάθε χώρο. Επομένως, λοιπόν, την κρίσιμη στιγμή κάποιοι επέλεξαν για να λειτουργήσουν τα αντανακλαστικά του κόσμου και της αναποτελεσματικότητας που εμείς πρέπει να το αποτρέψουμε ξαφνικά ο δήμος, ένας δήμος της Αθήνας αλλά και οποιοσδήποτε δήμος να προχωρήσει σε πλειστηριασμό ανθρώπων που χρωστάγανε 500,00€. Αυτά, ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε τον κ. Σπηλιόπουλο. 

0 σχόλια